Stories of the CelticPipes

Stories of the CelticPipes

Welkom op de blog van the Celticpipes

Op deze pagina houden we de meest uiteenlopende onderwerpen over onze hobby bij die ons raken of opvallen. Wij nodigen U uit hierop te reageren.

A pipers prayer

Over CelticpipesPosted by Peter Sat, December 22, 2012 23:33:45
No, I don't speak of pipers pied,
or pansy pipes of pan.
Or the Piper with a son called Tom,
where the ragged rascal ran.

Nor do I mean those Paddie's pipes,
for I'd not give a fig
for anything that sounds so close,
to the cry of a wounded pig.

Or Peter Piper picking peppers,
pickled peck or not.
The pipes of which I wish to speak,
are those played by a Scot.

Symphonious in their range and tone,
where hill and mountains span.
That glorious piece of country,
where a man, is still a man.

Those Tartan lands, where the chest expands,
and the Haggis still roams free.
Where the pipers skirl, as the dancers whirl,
to the strains of "The Rowan Tree".

My one desire, is that when I expire,
and for me it's the end of story.
As they put me down, it will be to the sound
of the pipes . . . and "The Tunes of Glory".

  • Comments(0)//blog.celticpipes.nl/#post12

Monumentendag 2011

Over CelticpipesPosted by Peter Wed, October 05, 2011 11:11:09

Het was wel vroeg uit de veren op zaterdag 10 september. We mochten de Nationale monumentendag opluisteren met onze doedelzak muziek. De organisatie had voor ons een aantal puike locaties toebedeeld (bedankt Cor) in Lisse.

Om 9 uur melden we ons op de eerste locatie “Huis te Dever”. Na de bakker gedag gezegd te hebben, die al vanaf 7 uur bezig was brood te bakken, even snel het huis bekeken. Vooral de trouwzaal is een bezoekje waard.

Omstreeks half tien begonnen we volgens afspraak ons optreden. Nu is er op zaterdag vroeg nog niet zoveel publiek op de been. Maar we hadden toch al enige toehoorders. Zij bleken, na een gesprekje met ze aangeknoopt te hebben, speciaal om ons te horen spelen zo vroeg uit de veren te zijn. De van oorsprong schotse familie bedankten ons hartelijk voor de met verve gespeelde nummers. Highland Cathedral had ze erg ontroerd. Na nog enige uitleg gegeven te hebben aan diverse bezoekers over onze instrumenten en kleding vertrokken we naar de volgende locatie. In de tuinen van het Keukenhof kasteel troffen we een groepje mensen aan die al op ons stonden te wachten. Na even snel de keel gesmeerd te hebben besloten we vanwege de hoge temperaturen (het was ruim 26 graden in de tuin, die ommuurt pal op het zuiden lag) een medley te brengen van ons wat rustiger repertoire.

Hierna was het tijd voor de ingeroosterde pauze, en vertrokken we richting centrum van Lisse.

Na gezellig op een terrasje de lunch te hebben gebruikt, konden we gelijk optreden op het vierkant. Hier werden oude ambachten tentoongesteld, een mooie ambiance voor onze soort muziek. Aansluitend traden we op in Museum “De Zwarte Tulp”. Hier wordt de streekgeschiedenis getoond, die nauw verweven is met de teelt van bollen. Tot onze verrassing was er een koor aanwezig bij onze toehoorders die, toen wij ‘Amazing Grace’ inzette, spontaan begonnen mee te zingen.

Onze laatste locatie was in het buurtschap ‘de Engel’. We waren aan de vroege kant, dus liepen we even de kerk in. Daar speelde een kamerorkest van houtblazers (Hobo’s en Klarinetten) na even geluisterd te hebben, hebben we in hun pauze leuk gediscussieerd over muziek en onze instrumenten. Hierna traden we nog op en sloten de dag af.

We hebben deze dag met veel plezier beleefd, mede dankzij het geweldige publiek en het mooie weer. Het dankwoord van de organisatie hebben we verstek laten gaan, we waren doodop. Wellicht een mooi voornemen voor de volgende keer?

  • Comments(0)//blog.celticpipes.nl/#post10

55 jarige bruiloft

Over CelticpipesPosted by Peter Mon, September 12, 2011 22:52:26

Dinsdagavond 06-09-11,

aan de boulevard van Katwijk, windkrachtje 8 a 9 (ruwe schatting…)

Dus een prachtige, Zuid-Hollandse gelegenheid om een 55 jarig bruiloftsfeest te vieren.

Dit feestje is georganiseerd door de familie Korndorffer, voor opa en oma die al jarenlang op de Boulevard in Katwijk Zee wonen. Om opa en oma te verrassen, is een mooi lied ingestudeerd, op de melodie van Auld lang syne, en hoe kan dat nou beter gebracht worden dan met de ondersteunende klanken van een doedelzak?
En waar vind je een doedelzakker zo snel? De link is snel gelegd wanneer er (warme) contacten zijn met de organisatie van de Kippenloop in Katwijk, nog bedankt Jaap!

Vol goede moed arriveer ik bij de Zwaan, Frans waarschuwend via de telefoon. Ik wordt even opgesloten in de kamer van de eigenaar, een Hagenees en een muziekliefhebber (als ie eindelijk weet dat ik bij een band uit Den Haag speel….). De familie van opa en oma bereidt zich voor op de mooie persiflage van Auld lang Syne, getooid in rode rokjes (onbekende tartan), met hieronder een treffende verrassing.
Doedelzakker klaar, familie koor klaar, onder de luide klanken van Scotland the Brave naar de tafel van op en oma Korndorffer. Wat een verrassing!
Even nog een verzoeknummertje (Amazing Grace) zodat het koor zich kan installeren, schatting, ongeveer 30 man/vrouw, dus kinderen, kleinkinderen, neefjes, nichtjes.

En jetzt geht’s los, het gezang neemt ernstige vormen aan, onder de jubelende klanken van de doedelzak, het koor blert uit volle borst om de doedel te overstemmen (jammer, dat lukt ze niet…).

En dan de volgende surprise, na het leid gaan de “rokjes” omhoog, tezamen vormen ze een mooi woord GE ELICITEERD!…. Ik maak nog een opmerking, de man met de F heeft alles opgetild, zelfs z’n F.

Dan nog een keer, nu met de F; GEFELICITEERD!

En dan is het allemaal weer bijna voorbij, ik bedank het koor, en begeleid ze onder de klanken van Scotland the Brave weer naar “de kleedkamer”, lees garderobe van de Zwaan.

Ik bedank Frans, nog hier een daar een praatje, en de zuidwesterstorm weer in richting huis, een tevreden familie achterlatend… op naar het volgende optreden van de CelticPipes!

  • Comments(0)//blog.celticpipes.nl/#post8

Geluidsoverlast II

Over CelticpipesPosted by Peter Mon, July 04, 2011 20:12:37

Vandaag was het weer zover. Met dit mooie weer en enige optredens in het vooruitzicht was het een uitgelezen kans om even een half uurtje buiten te oefenen. Toen ik klaar was met oefenen (van 18.30 tot 19.10 uur) en mijn spullen had opgeborgen, liep ik rustig op huis aan. In de verte kwam uit het struweel een lid van het plaatselijke politiekorps en wierp een vorsende blik naar mij toe.
Dag Meneer, zei hij, komt u van uw werk af? Vroeg hij door. Nee hoor retourneerde ik, ik ben op weg naar huis. Bent U dan diegene die hier doedelzak heeft gespeeld, informeerde hij, terwijl hij onderzoekend naar mijn koffer keek. Ja agent, is er iets aan de hand dan? Ja vertelde hij mij, u veroorzaakt geluidsoverlast.
Heeft die mevrouw weer gebeld dan, informeerde ik. De agent bevestigde mijn vraag.
Weer volgde een hele verhandeling over hoe en wat en waarom in verband tot het vermeende overlast gebeuren.
Weer werden gegevens genoteerd, gelukkig had ik mijn rijkspas bij me.
Ik refereerde nog aan de vorige keer, en of de klager nu wel met mij in contact wilde treden. Maar hierop kon de agent geen antwoord geven. Hij zou mijn gegevens doorspelen aan onze muziekhater. Voorts vroeg ik hem of ik nu strafbaar was. Volgens hem niet zei hij, maar gaf mij het advies om als het even mogelijk was voortaan te oefenen op een priveterrein. Dan kon hij niets met zo’n klacht doen.
Na het uitwisselen van de gegevens zei ik hem gedag, en hij liep naar z’n dienstvoertuig toe. Ik moest ook die kant uit en volgde hem, Ik zwaaide nog even naar zijn collega, die daar zat. Achterin zat nog een persoon, een vrouw. Ik kon helaas niet goed zien wie het was. Een blonde boblijn herkende ik nog, toen reed de heremandat snel weg.
Vroeger had men een naam voor annonieme verklikkers, die niet te beroerd waren om onschuldige burgers persoonlijk aan te wijzen aan de vertegenwoordigers van de wet. NSB’ers en Landverraders werden zij toen genoemd.
Nu maar weer wachten tot deze muziekbarbaar zich wil melden. Ik denk het niet. Verklikkers maken zichzelf niet graag bekend. Tot die tijd maar weer gewoon verder spelen dus. Wellicht heb ik nog wel een verrassing voor haar in petto.

Wordt vervolgd……………………..

  • Comments(0)//blog.celticpipes.nl/#post7

Kippenloop 2011

Over CelticpipesPosted by Peter Mon, June 13, 2011 16:08:50

Op zaterdagmorgen vroeg, gaat de wekker met oorverdovend kabaal af. Wel erg vroeg voor een normaal vrije dag.

Gezonde spanning maakt zich gelijk meester van mijn ochtend. Eerst maar even rustig ontbijten. Vervolgens douchen en aankleden.

Het aankleden van het day-dress uniform, had ik een dag van tevoren al klaar gelegd, vergt zo'n half uurtje. Dan de pipes nagekeken, of alles wat ik nodig mocht hebben nog in de koffer zit. Oké alles in orde, we kunnen.

Op de heen weg de familie, die de 10 km lopen, nog even droppen bij het startpunt. Er komen blijkt al een kwestie van geduld. Tot het Hornesplein staat alles al in de file. En het weer werk ook al niet mee. Donkere wolken pakken zich samen boven het duingebied, daar waar straks gelopen moet worden. Maar de buienradar gaf eerst toch mooi weer aan? RJ haalt onze gasten op, de overige spelers die ons vandaag vergezellen. Ik rij alvast vooruit naar de boulevard om ons aan te melden. Bij aankomst komt Jaap al op me afgelopen. We begroeten elkaar als oude vrienden en hij neemt de dag, zoals die er voor ons uit zal zien met ons door. Hij verwijst me naar de organisatie wagen waar ik de lunch en parkeerkaarten kan ophalen. De organisatie van dit evenement is weer prima voor elkaar!

Als ik uit de organisatiewagen stap, komt de versterking al aangereden. Vlug parkeren we de auto's, er dreigt onheil. We spoeden ons naar koffie die ons aangeboden wordt in de stranttent. En deze warme drank laat zich goed smaken, terwijl de hemel in de vorm van water op ons onderkomen neerstort. Kritisch volgen we het weerbericht op internet. De nieuwe communicatie vormen staan werkelijk voor niets. Maar helder droog weer is niet aan de orde.

Gelukkig hebben we een overdekt podium toegewezen gekregen van 12 tot 1 uur. Liever spelen we tussen de mensen, maar met dit weer maken we maar dankbaar gebruik van de trailer die op de boulevard staat. We spelen ongeveer (met pauze) een uur. We zetten ons beste beentje voor en proberen de voorbij trekkende stoet aan verregende mensen te vermaken. Ondanks het weer zit de stemming er nog steeds goed in. Tijdens ons optreden schuifelt er een Antilliaanse drumband met dansers aan ons voorbij. De drummers pakken deze gelegenheid aan een spelen een deuntje mee. Toch wel stoer van deze danseressen om met een bijna ontbloot bovenlijf deze elementen te trotseren. Deze ritmische muziek is voor ons de inspiratie om Amazing Grace als rocknummer te spelen. Voor ons even wennen maar het publiek vindt het geweldig, applaus alom. Dit is voor herhaling vatbaar!

Na een uur komt onze aflossing opdraven, en gaan wij genieten van een welverdiende lunch. We zoeken bij strandtent Zomers de voor ons gereserveerde plaatsen op en onder het genot van een warm drankje evalueren we het afgelopen uur en zetten de planning voor die middag uit. Als dank voor de gastvrijheid van Zomers geven we een privé optreden voor de personeel en het aanwezigen aldaar wat met enthousiasme ontvangen wordt.

Na de lunch gaan we weer richting Finish, om daar de vermoeide wandelaars te verwelkomen. Gelukkig is het weer een stuk opgeknapt, we mogen zelfs de zon begroeten. Door al die dampen gaan onze instrumenten, die veel leiden onder vochtigheid, het langzaam opgeven. Na twee rondes gespeeld te hebben lijkt het einde nu dan toch nabij. Rond deze tijd komt een groep kennissen van een van ons aan bij de meet. Het verzoek is of wij de hen op de laatste meters willen begeleiden. Natuurlijk willen we dat! We stellen ons op in marcheer formatie met de lopers van de 42 Km achter ons en blazen hen onder de klanken van Scotland the Brave onder de finishboog door. Met deze grootse entree sluiten wij als gelegenheidsformatie The CelticPipes & Friends pipes and drums de Kippenloop 2011 af. Bedankt dat we er weer mochten zijn, en hopelijk tot volgend jaar.

N.B. Nog even een loftrompet voor de geweldige organisatie, bij dezen.

  • Comments(0)//blog.celticpipes.nl/#post4

Overlast

Over CelticpipesPosted by Peter Mon, May 30, 2011 11:20:46

Stonden we op een mooie avond rond de klok van 7 s'avonds gezellig met z'n tweeen te oefenen op ons oefenveldje, komt plots de plaatselijke sterke arm aangereden om ons het spelen te beletten. Er werd regelmatig en veel geklaagt over geluidsoverlast, dus exit graag.

Nu spelen we op dit bewuste veldje al meer dan twee jaar, en het bevreemd ons dat er nu pas een klager zich meld. Bovendien spelen we nooit meer dan 30 tot 40 minuten en altijd op een tijd waarbij de erg jonge jeugd geen last van ons heeft, we zijn altijd voor half acht s'avonds weer weg. Dit in de regel niet meer dan twee keer per week. En nooit in de winter, dan vallen we onze eigen buren lastig (in goed overleg trouwens).

Deze argumenten konden de wetshandhavers echter niet vermurwen. Ook het feit dat de sportvelden toch ook voor enige overlast zorgen of de net overbulderende boeing van de KLM die onze conversatie onderbrak was geen reden tot clementie. Evenals de ruimte die wij creeren tussen ons en de eerste huizen van de wijk, zo'n 200 meter. Wegwezen, of anders een rode kaart en in beslagname van onze unieke instrumenten.

Eerlijk gezegd sloeg na enig debatteren ook twijfel toe bij de coulantere helft van het wetsduo. Ook bleek dat de horde klagers bestond uit welgeteld 1 telefoontje.
Deze wetsdienaar stelde voor om onze gegevens door te spelen aan diegene die zich door ons erg bedreigd voelde om, samen tot een wederzijds inzicht te komen en in gezamelijk overleg het een en ander af te spreken. Helaas moet onze klager nog steeds contact met ons opnemen, hij/zij zwijgt nog in alle talen.

Nu kan, na enig speurwerk onzerzijds, de plaatselijke hermandat niet al te veel uitrichten. We overtreden geen regels en zijn derhalve niet strafbaar in onze ogen. Bovendien bevreemd het mij nog steeds dat 1 klaarblijkelijk in haar/zijn wiek geschoten persoon de vreugde van meerdere mensen kan verzieken.
( Wij krijgen als wij staan te oefenen veel positieve reacties van mensen die het wel leuk en bijzonder vinden).
De polsslag van de wijk leert ons in iedergeval dat er veel mensen zijn die geen probleem hebben met onze artistieke aspiraties.

Dus blijven we doorspelen op ons veldje, tot de klager zich meld of de politie weer de tijd heeft om ons wederom weer weg te sturen na zo een alarmerend telefoontje.

  • Comments(0)//blog.celticpipes.nl/#post3